3 min.
Spis treści:
Umowa o zachowaniu poufności (Non-Disclosure Agreement) – dlaczego ważna w branży IT
Brak umowy NDA a ustawa o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji
Precyzyjne wskazania NDA (wzór umowy i checklista)
Kara umowna za wyjawienie tajemnicy przedsiębiorstwa
Jak przygotować umowę NDA – podsumowanie
Umowa o zachowaniu poufności (Non-Disclosure Agreement) – dlaczego ważna w branży IT
Umowa NDA to szczególny rodzaj umowy, która nakłada na jedną lub obie strony obowiązek zachowania tajemnicy. W branży internetowej poufność ma szczególne znaczenie. Projekty czy usługi IT często opierają się na unikalnym know-how, kodzie źródłowym, algorytmach czy innowacyjnych pomysłach, które stanowią przewagę konkurencyjną firmy. Dotyczy to w szczególności umów wdrożeniowych czy umów body leasingowych, gdzie udostępnia się nie tylko informacje techniczne lub biznesowe o systemach i procesach firmy, a też inne wrażliwe informacje. Dla przedsiębiorcy ujawnienie takich sekretów oznacza ogromną stratę, a dla freelancera IT – utratę reputacji. Z tych właśnie powodów coraz więcej podmiotów przechodzących transformację cyfrową czy startupów z sektora IT wymaga podpisania umowy o zachowaniu poufności nawet na etapie negocjowaniu umów IT.
Brak umowy NDA a ustawa o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji
Nie zawsze jednak brak umowy NDA oznacza, że poufne informacje są niezabezpieczone. Polskie prawo przewiduje pewne mechanizmy ochrony tajemnic przedsiębiorstwa. Przykładowo zgodnie z art. 11 ust. 2 tej ustawy przez tajemnicę przedsiębiorstwa rozumie się „nieujawnione do wiadomości publicznej informacje techniczne, technologiczne, organizacyjne przedsiębiorstwa lub inne informacje posiadające wartość gospodarczą, co do których przedsiębiorca podjął niezbędne działania w celu zachowania ich poufności” (np. poprzez hasła, ograniczenie dostępu itp.). Stanowią one tajemnicę przedsiębiorstwa i podlegają ochronie prawnej. Ujawnienie albo wykorzystanie takiej informacji bez zgody uprawnionego traktowane jest jako czyn nieuczciwej konkurencji i podlega karze.
Niestety, poleganie tylko na tej ustawie nie zawsze wystarcza. Działa ona tylko w odniesieniu do informacji mających realną wartość gospodarczą – i to poszkodowany przedsiębiorca musi udowodnić zarówno „wagę” informacji, jak wysokość szkody wynikającej z utraty tajemnicy biznesowej.
Przeczytaj także: Rozwój zawodowy — jak planować i realizować swoją karierę?
Precyzyjne wskazania NDA (wzór umowy i checklista)
Umowa NDA bardzo wzmacnia pozycję poszkodowanego i ułatwia mu dochodzenie odszkodowania. Jednak w tym celu umowa powinna wyraźnie określać definicję tajemnicy (czyli co strony uznają za informacje poufne) oraz zawierać poniższe elementy:
- czas trwania zobowiązania do zachowania tajemnicy (minimum to okres współpracy stron, ale bardzo często obowiązuje przez czas nieokreślony, również po zakończeniu współpracy – do momentu aż dane utracą status poufnych),
- zakres użycia danych (do jakich celów wolno je wykorzystać). Można dodać, że wyjątkiem są sytuacje dopuszczone przez prawo lub uzgodnione na piśmie (np. ujawnienie doradcy finansowemu albo prawnikowi w celu obsługi prawnej firm),
- jakie należyte środkibezpieczeństwa strony zobowiązują się podjąć w celu ochrony informacji w trakcie współpracy (techniczne i organizacyjne).
Ponadto należy sprawdzić, czy umowa NDA zawiera:
- dokładne oznaczenie, kim jest Ujawniający (ten, kto przekazuje informacje) i Odbiorca (druga strona, która je otrzymuje),
- zakres umowy – jednostronna (chroni informacje tylko Ujawniającego) czy wzajemna (obie strony są zobowiązane do wzajemnego tajemnicy),
- klauzule dotyczące własności intelektualnej, przekazanych materiałów i licencji (warto zastrzec, że NDA nie daje Odbiorcy prawa do korzystania z nich poza dozwolonym celem),
- zapisy z zakresu ochrony danych osobowych. Co prawda i tak należy podpisać osobną umowę RODO, ale w NDA od razy warto wymienić konkretne niezbędne działania ochronne, jakie Odbiorca zastosuje w zgodzie z obowiązującym prawem.
Przeczytaj także: Niewypłacalność pracodawcy – co zrobić?