Programowanie na skróty: konstruktor w C++

• Podstawowe wiadomości o metodzie
• Definicje i działanie 3 najważniejszych konstruktorów w języku programowania C++
• Opisy z przykładami – fragmentami kodu

Spis treści

1. Co warto wiedzieć o konstruktorach w klasie C++?
2. Główne rodzaje konstruktorów C++
3. Główne cechy konstruktorów C++

C++ jako język programowania jest nieodłączną częścią współczesnej branży IT. Stworzony w latach osiemdziesiątych XX wieku jako obiektowe rozszerzenie języka C, stał się jednym z najpopularniejszych języków programowania. Według szacunków SlashData to właśnie z C++ korzysta obecnie 5,4 miliona programistów, a to aż 20 proc. rynku developerskiego.

Co warto wiedzieć o konstruktorach w klasie C++?

Praca na konstruktorach i dekonstruktorach to udogodnienie, jakie wiąże się z obiektowością C++. Gdy definiujesz obiekty klas C++, chcesz, by miały one konkretną formę, a gdy nie są Ci już potrzebne – nie pozostawiały po sobie niepotrzebnych danych.
Konstruktor jako metoda klasy inicjuje dane składowe obiektu, automatycznie uruchamia się dla każdego obiektu i przyjmuje nazwę klasy, którą reprezentuje.

Jak go utworzyć? Aby dodać go do klasy, musisz utworzyć metodę o tej samej nazwie co klasa. Konstruktor nadaje polom obiektu wartości początkowe.

Ile konstruktorów możesz zawrzeć w obrębie jednej klasy? Nie ma tu limitu, jeśli spełnione są dwa warunki – każdy konstruktor musi mieć taką samą nazwę, odpowiadającą nazwie klasy oraz inną pulę argumentów.

Główne rodzaje konstruktorów C++

Konstruktor domyślny C++ To rodzaj bezparametrowy – nie przekazuje żadnych argumentów do konstruktora.

Konstruktor domyślny może posiadać dowolną liczbę parametrów, dlatego ważne jest zadeklarowanie ich wartości domyślnych. Pomimo uargumentowania, nadal nazywa się go domyślnym, ponieważ deklaracja argumentów nie jest wymagana do poprawnego działania.

Konstruktor wieloargumentowy C++

To rodzaj najpopularniejszy, najczęściej używany. Zawiera on argumenty, dzięki którym inicjujesz pola podczas tworzenia obiektów.

W przypadku tworzenia obiektu bez zadeklarowanych argumentów nie będziesz mógł/mogła uruchomić kodu. Kod możesz naprawić przez dodanie argumentów, zmianę konstruktora na domyślny lub przez jego przeciążenie – ale to już temat na inny artykuł 😊

Konstruktor kopiujący C++

Jest wywoływany wyłącznie podczas kopiowania danego obiektu. Jeżeli chcesz sam go zaimplementować, musisz zdefiniować go jako konstruktor o jednym parametrze, będącym referencją na obiekt tej samej klasy.
Jeżeli go nie zaimplementujesz, kompilator zrobi to automatycznie. Konstruktor taki będzie po prostu tworzył drugą instancję wszystkich pól obiektu.

Korzyści z takiego rozwiązania są dobrze widoczne między innymi podczas pracy na klasach zawierających wskaźniki. Podczas kopiowania wskaźnika kopiowany jest wskazywany adres, a nie wskazywana wartość.

Główne cechy konstruktorów C++

Za najważniejszy aspekt uznaje się, że jeśli klasa ma odpowiedni konstruktor, to jest on automatycznie uruchamiany przy definiowaniu każdego obiektu tej klasy.

Poza tym konstruktor:

• to metoda, która nazywa się tak samo jak klasa,
• nadaje polom obiektu wartości początkowe,
• w trakcie definiowania obiektu, przydziela mu się miejsce w pamięci, następnie konstruktor pracuje dla obiektu
• sam nie przydziela obiektowi pamięci, a tylko ją inicjalizuje,
• może być przeciążany i jest to bardzo częsta praktyka – w definicjach klas występuje kilka wersji konstruktorów z tą samą nazwą i inną pulą argumentów.